UZAK KADERLER İÇİN..

birgün, bir yağmurla garip garip

– çoluğu çocuğu terk edeceğim. –

bir sevgiyle doymayacak kalbim, anladım

alıp başımı gideceğim.

asır yirminci asırdır, amenna

bir yanımda sevgilerim, bir yanımda sancım

neon lambaları büsbütün karartır gecemizi

uzaklar daha uzaklaşır

bir define çıkarır gibi kayalardan, ademden beri

sımsıcak sevgilere muhtacım.

bir gün alıp başımı gideceğim

-yıldızlar ışısın, yollar üşüsün, yollar…-

belimi bir ılık şal sarsın, mavi

hüzünlü bir serencamın ardından, şarkısız

rüyalarım unutulmuş bir handa pes desin

görmüş geçirmiş bir çift duygulu dudak karşısında.

kendi kendine çekilmez oluyor ömrüm

her insanın ayrı ayrı yaşayabilsem kaderinde

diyarı gurbette kanlı bir aşk

bahtsız bir çocukluk uzak köylerin birinde

en uzak beyazlar,

en yakın ikindilerde, duygulu

ve bir sahil meyhanesinde bir akşam

içip içip ağlasam…

nasıl kısa kesmeli bilmiyorum?

herkesin derdinden pay isterken.

uzak kaderlerin suları çağlar simdi

yıldızlar dökülür sonsuza içimizden.

birgün, bir parkta otururken, biliyorum

bir el yağmurla dokunacak omuzuma

bir çift göz, bir davet, bir kalp

çoluğu çocuğu terk edeceğim.

yapraklar dökülecek, çiçekler solacak

bir sonbahar, bir sabah ve bir yağmur olacak

toprak ve insan kokularıyla,

uğultulu bir sarhoşluk içinde, yıllar için

başımı alıp gideceğim..

TURGUT UYAR

TAŞ PARÇALARI..

XXIV

bir masal

bir taş ağırlığında olabilir mi ?

olurmuş meğer.

birlikte bir masala inanmak istedim.

ben seninle , sadece bu.

sen beni tek

tek

tek bıraktın.

benim artık taş taşıyacak ,

taş kaldıracak , taş atacak

halim mi var !

BİRHAN KESKİN

Y’ol – BİRHAN KESKİN , METİS Yayınevi ,2006.

ŞARKI..

dünyanın ağırlığı
aşktır
yalnızlığın yükü altında

memnuniyetsizliğin
yükü altında

ağırlık
taşıdığımız ağırlık
aşktır

kim yadsıyabilir?
düşlerimizde
o bedene dokunur
düşüncemizde
yapılanır.

bir mucize
düş içinde
kaçışlardan
doğana kadar
insanlığın içine
kalbin dışından bakar
yaşamın yükü için
saflık içinde yanarak.
aşktır, o
ama taşırız bu ağırlığı
yorulsak bile
dinlenmeliyiz
onun kollarında
en sonunda
dinlenmeliyiz kollarında
aşkın

aşksız
rahat yok
düşsüz
uyku yok
aşkla
deli divane ol yada huzurlan
meleklerle senli benli gibi
yada makinalarla
son isteğin
acı olamaz
aşktır o
yadsınamaz
sürdürülemez
eğer yadsınırsa

yük çok ağırdır

verilmelidir
karşılıksız
düşünce gibi
verilir
herşeyin içindeki mükemmelliğin
aşırılığında

sıcak bedenler
birlikte parlar
karanlığın içinde
bir el hareket eder
etin merkezine doğru
bedenler titrer
mutluluk içinde
ve ruhun çıka gelir
neşeli gözlerinden bir bakışla

evet,evet
budur
istediğim
hep istediğim
her zaman istediğim
geriye dönmek
doğduğum yere
vücuduma.

ALLEN GINSBERG

Türkçesi : Erkut Tokman

VEDA ŞARKISI..

1. 

kayalıkta çakılı yelkenli 

sana bırakıyorum veda şarkımı. 

2. 

benim uzaklardaki ölümümün kanında tohumlanışı da 

kayalar devranının altında değişken köklerle. 

yalnızlık! geçmişe özlem çiçeği canlı duvarların. 

yalnızlık, yeryüzünde adanmış faniliğim. 

3. 

taşımak istemiştim heybemde 

yüreğinin gelip geçici tadını, 

ama kaldı havaya çizilmiş kesin eğrilerle, 

yadsıma oldu umudumun yiğitliğine. 

giderim hatıradan daha uzun yıllar boyu

kapalı yalnızlığıyla gezginin,

fakat havaya çizilmiş kesin eğri sanki bana döndü

ve bir işaret koydu pusula kaderime.

sonu geldiğinde bütün gündelik işlerin

yol yapacağım bir geleceğim olmasa,

gelmiş olacağım bakışında canlanmaya

kaderimin sırıtan parçası olarak.

gideceğim hatıradan daha uzun yollar boyunca

zincir halkaları gibi eklenen elvedalarla zamanın akışında.

4.

dimdik hatıra sonunda düşmüş yola,

usanmış beni bir geçmişi olmadan izlemekten,

unutulmuş yol kıyısındaki bir ağaçta.

uzaklara gideceğim, hatıra

parçalanarak ölünceye yolun taşlarında,

ve devam edeceğim, içimde

hep o gezginin acısı, yüzümde gülümseyiş.

bu dönenen bakış ve güç

büyülü bir matador mendilinde.

alıkoydu kaygı duymaktan tüm çıkarlara,

hep yitiren bir çizgi oldu benim eğrim.

ve bakmak istemedim seni görürüm diye

beni isteksizce davet etmeni

mutluluğumun pembe boyalı torerosu

deniz seslenir bana sevecen elleriyle.

çayırım -bir kıta-

dümdüz yayılır, tatlı ve silinmezdir

alacakaranlıkta bir çan gibi.

5.

bir sicil memuresi karşısında kurumlu bir doktor gibidir

kara bir mikroskobu gösteren bilim.

sanat… sanat diye arzı endam eden şey

bir leica’nın kısır mekaniğidir.

acılar ve kaygılarla dolu bir yerli (ve tabii özlemleriyle

olup ta şimdi yiten için

ve onun dönüşünde arzu gönlünde),

coca, alkol ve açlığın aptalca gülümsemesiyle.

üç kuruşa satılan cinsellik

-amerika’da pek ucuz-

boş çarşafların umursanmaz hatırası.

guetamala bıraktın beni

bağrımda derin bir yarayla

ve de acılarını bana emzirme

ya da emme fırsatıyla,

kahreden bir hıçkırığın belirsiz duygusunda bulan kadını.

kederleri teker teker birleştiren bir bağ var yine de:

uyanan insanın haykırışıdır o da.

6.

işte bugün böyle titrek ellerle

belirsiz bir kayıta koyuyorum prizmamı.

ağacın olgunluğunu tüketmeden

kasalanmış meyvanın garip tadıyla.

çağırışını fark edemiyorum bazen

yaşlı, garip kanatlanmış kulemden,

fakat bazı günler var ki cinselliğin uyanışını hissediyor

ve bir öpücük dilenmeye dişiye gidiyorum

ve böylece beni arkadaş diye çağırmayanın

ruhunu hiçbir zaman öpemeyeceğimi anlıyorum…

biliyorum ki tertemiz değerlerin kokusu

bereketli kanatlarla dolduracak beynimi,

biliyorum ki hayata geçmesi mümkün olmayan

fikirleri barındırmak gibi zevkleri bırakacağım.

biliyorum ki ölümüne çarpışma günü

halk çocukları benimle omuz omuza verecek,

halkın savaştığı amacın kesin zaferini

göremezsem eğer

fikri en yüksek geleceğe götürmek için

mücadele verdiğimdendir,

eski kabuğun tüylerini yolarken

doğan umudun kesinliğiyle biliyorum bunları..

CHE GUEVARA

‘ŞİİRLER’ ,   CHE GUEVARA , Çeviri : ADNAN ÖZER – VİLMA KUYUMCUYAN , YILMAZ YAYINLARI , 1989..

MASA DA MASAYMIŞ HA.. 

Adam yaşama sevinci içinde 

Masaya anahtarlarını koydu 

Bakır kaseye çiçekleri koydu 

Sütünü yumurtasını koydu 

Pencereden gelen ışığı koydu 

Bisiklet sesini çıkrık sesini 

Ekmeğin havanın yumuşaklığını koydu 

Adam masaya 

Aklında olup bitenleri koydu 

Ne yapmak istiyordu hayatta  

İşte onu koydu 

Kimi seviyordu kimi sevmiyordu 

Adam masaya onları da koydu 

Üç kere üç dokuz ederdi 

Adam koydu masaya dokuzu 

Pencere yanındaydı gökyüzü yanında 

Uzandı masaya sonsuzu koydu 

Bir bira içmek istiyordu kaç gündür 

Masaya biranın dökülüşünü koydu 

Uykusunu koydu uyanıklığını koydu 

Tokluğunu açlığını koydu. 

Masa da masaymış ha 

Bana mısın demedi bu kadar yüke 

Bir iki sallandı durdu 

Adam ha babam koyuyordu.

EDİP CANSEVER

8.10 VAPURU

sesinde ne var biliyor musun
bir bahçenin ortası var
mavi ipek kış çiçeği
sigara içmek için
üst kata çıkıyorsun

sesinde ne var biliyor musun
söyleyemediğin sözcükler var..

CEMAL SÜREYA