Büyük Usta ‘EDİP CANSEVER’i bugün ölümünün 27’nci yılında şiirleriyle ve özlemle anıyoruz…

EDİP CANSEVER-122

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BU GEMİ NE ZAMANDIR BURADA

 

Bu gemi ne zamandır burada

Çoktan boşaltmış yükünü 

Gece de olmuş, rıhtım da bomboş

Mavi suyun düşünü uyutur bir tayfa

Arkada, güvertede

Ah, neresinden baksam sessizlik gene.

 

Yürürüm usuldan, girerim bir meyhaneye

İçerde üç beş kişi

Yalnızlık üç beş kişi

Bir kadeh rakı söylerim kendime

Bir kadeh rakı  daha söylerim kendime

-Söyle be! ne zamandır burda bu gemi

-Denizin değil hüznün üstünde.

 

Belki yarın gidecek

Bir anı gelecek bir başka anının yerine.

 

İnsan bazen ağlamaz mı bakıp bakıp kendine.

 

EDİP CANSEVER

 

‘Sonrası kalır – 2, Bütün Şiirleri’, Sayfa 150, Nisan 2005, YKY yayınları.

 

edipcansever-38

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

YERÇEKİMLİ KARANFİL

 

Biliyor musun? az az yaşıyorsun içimde

Oysaki seninle güzel olmak var

Örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi

Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda

Midemdi, aklımdı şu kadarcık kalıyor.

 

Sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte

Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel

O başkası yok mu? bir yanındakine veriyor

Derken karanfil elden ele.

 

Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle

Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil

Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk

Birleşiyoruz sessizce.

 

EDİP CANSEVER

 

‘Sonrası Kalır – 1, Bütün Şiirleri’, Sayfa103, Nisan 2005, YKY yayınları.

 

edip cansever - 12

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

EDİP CANSEVER-123

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Be Sociable, Share!

Comments are closed.